افسانې هغه کيسې دي چې ډيرې برخې يې په منطق نه وي ولاړې، افسانې ښه او بد کرکټر لري او هر کرکټر مرستندويان لري. افسانې خوږې وي، افسانې د پخوا وخت سينما ده، معمولاً يو تن افسانه وايي او نور ورته غوږ وي. افسانو ته خلک ژاړي، خاندي او غمګين شي، کټ مټ لکه فلم او ډرامې ته.
ماشومان فکر کوي چې افسانې ريښتيا دي، ځينې افسانې داسې دي چې غټان يې ريښتيا خو ماشومانو يې دروغ بولي، خو ځينې اوقات یې ماشومان ريښتيا او لويان يې دروغ بولي.
د ځينو طبيعي پېښو په هکله د انسانانو غير ساينسي اندونه افسانې جوړوي.
