حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ الْقَوَارِيرِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ، بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ صَالِحٍ أَبِي الْخَلِيلِ، عَنْ أَبِي عَلْقَمَةَ الْهَاشِمِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، الْخُدْرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ حُنَيْنٍ بَعَثَ جَيْشًا إِلَى أَوْطَاسٍ فَلَقُوا عَدُوًّا فَقَاتَلُوهُمْ فَظَهَرُوا عَلَيْهِمْ وَأَصَابُوا لَهُمْ سَبَايَا فَكَأَنَّ نَاسًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَحَرَّجُوا مِنْ غِشْيَانِهِنَّ مِنْ أَجْلِ أَزْوَاجِهِنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي ذَلِكَ {وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ إِلاَّ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ} أَىْ فَهُنَّ لَكُمْ حَلاَلٌ إِذَا انْقَضَتْ عِدَّتُهُنَّ.
ابو سعید خدری رض وایي چې رسول الله د حنین د جګړې په ورځ اوطاس ته یو پوځ واستاوه. هغوی له خپلو دښمنانانو سره مخ شول، جګړه یې وکړه او په هغوی باندې غالب شول. هغوی ښځې بندیانې ونیولې. (له هغوی څخه ځينې صحابه کرام د دې ښځو سره په کوروالي کولو زړه نا زړه ول ځکه چې د هغوی مشرک مېړونه ژوندی ول). نو الله تعالی د دې په اړه دغه آیت نازل کړ: «وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ إِلاَّ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ» یعنې «ټولې واده شوې ښځې تاسو ته حرامې دي، مګر هغه چې ستاسو په ملکیت کې راشي(منيځې یا کنيزانې)» (النساء: ۲۴). یعنې دا ښځې هغوی ته حلالې دي کله چې هغوی خپل عدت پوره کړي.
ابوسعید خدری می گوید: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به مناسبت جنگ حنین لشکرکشی به اوطس فرستاد. آنها با دشمن خود ملاقات کردند و با آنها جنگیدند. آنها را شکست دادند و اسیر کردند. برخی از اصحاب رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) به خاطر شوهران مشرک خود از رابطه با زنان اسیر خودداری می کردند. پس خداوند تبارک و تعالی آیه قرآن را نازل فرموده است: «وَ أَحْرَمُونَ عَلَکُمْ أَحْرَمٌ مِنَ الْمُسَوَّلُونَ إِلَّا أَسْتَقُوا». این بدان معناست که زمانی که مدت انتظار خود را به پایان رساندند، بر آنها حلال است.
Abu Sa’id al-Khudri (Allah her pleased with him) reported that at the Battle of Hanain Allah’s Messenger sent an army to Autas and encountered the enemy and fought with them. Having overcome them and taken them captives, the Companions of Allah’s Messenger (may peace te upon him) seemed to refrain from having intercourse with captive women because of their husbands being polytheists. Then Allah, Most High, sent down regarding that:
” And women already married, except those whom your right hands possess (iv. 24)” (i. e. they were lawful for them when their ‘Idda period came to an end).
په اسلام کې د غلامانو تجارت: د عرب غلامانو تجارت، په ځانګړې توګه د ښځو او ځوانو هلکانو لپاره، یو لوی بازار و چې عمدتاً د جنسي غلامۍ لپاره و. د اسلامي تاریخ په مختلفو دورو کې، د ښځو د حقوقو او حالت په اړه ګڼې بحثونه موجود دي. د هغو وختونو اسلامي ذهنیت د جنسي تګلارو په اړه ډیرې ځانګړې نظریات درلودل، چې دا نظریات تر یوې کچې د ټولنې د اخلاقو او فرهنګ پراساس و.
ښځي د هغو زمانو په یوه تر ټولو کمزورې قشر کې شاملې وې، چې له حاکمانو څخه تر کوچنیو عسکرانو پورې، د هغوی لپاره تر ټولو اسانه ښکار ګڼل کیدې. د لښکر مشرانو ته تر ټولو ښکلې ښځې ډالۍ کیدې، او په دې توګه، د جنسي تیري او غلامۍ کلتور پراخ شو.
حضرت محمد صلی الله علیه وسلم، چې د اسلامي ټولنې بنسټ ایښودونکی و، د ښځو په لوټلو، تښتولو او بندي کولو په اړه بېلابېل نظریات او عملونه درلودل. سره له دې، هغه خپلو پیروانو ته د دې ازادي ورکړه چې له ښځو سره د خپلې خوښې مطابق چلند وکړي، چې د دې موضوع په اړه تاریخي شواهد مختلفې نکتې وړاندې کوي.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ الْقَوَارِيرِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ، بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ صَالِحٍ أَبِي الْخَلِيلِ، عَنْ أَبِي عَلْقَمَةَ الْهَاشِمِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، الْخُدْرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ حُنَيْنٍ بَعَثَ جَيْشًا إِلَى أَوْطَاسٍ فَلَقُوا عَدُوًّا فَقَاتَلُوهُمْ فَظَهَرُوا عَلَيْهِمْ وَأَصَابُوا لَهُمْ سَبَايَا فَكَأَنَّ نَاسًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَحَرَّجُوا مِنْ غِشْيَانِهِنَّ مِنْ أَجْلِ أَزْوَاجِهِنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي ذَلِكَ {وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ إِلاَّ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ} أَىْ فَهُنَّ لَكُمْ حَلاَلٌ إِذَا انْقَضَتْ عِدَّتُهُنَّ.
ابو سعید خدری رض وایي چې رسول الله د حنین د جګړې په ورځ اوطاس ته یو پوځ واستاوه. هغوی له خپلو دښمنانانو سره مخ شول، جګړه یې وکړه او په هغوی باندې غالب شول. هغوی ښځې بندیانې ونیولې. (له هغوی څخه ځينې صحابه کرام د دې ښځو سره په کوروالي کولو زړه نا زړه ول ځکه چې د هغوی مشرک مېړونه ژوندی ول). نو الله تعالی د دې په اړه دغه آیت نازل کړ: «وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ إِلاَّ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ» یعنې «ټولې واده شوې ښځې تاسو ته حرامې دي، مګر هغه چې ستاسو په ملکیت کې راشي(منيځې یا کنيزانې)» (النساء: ۲۴). یعنې دا ښځې هغوی ته حلالې دي کله چې هغوی خپل عدت پوره کړي.
ابوسعید خدری می گوید: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به مناسبت جنگ حنین لشکرکشی به اوطس فرستاد. آنها با دشمن خود ملاقات کردند و با آنها جنگیدند. آنها را شکست دادند و اسیر کردند. برخی از اصحاب رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) به خاطر شوهران مشرک خود از رابطه با زنان اسیر خودداری می کردند. پس خداوند تبارک و تعالی آیه قرآن را نازل فرموده است: «وَ أَحْرَمُونَ عَلَکُمْ أَحْرَمٌ مِنَ الْمُسَوَّلُونَ إِلَّا أَسْتَقُوا». این بدان معناست که زمانی که مدت انتظار خود را به پایان رساندند، بر آنها حلال است.
Abu Sa’id al-Khudri (Allah her pleased with him) reported that at the Battle of Hanain Allah’s Messenger sent an army to Autas and encountered the enemy and fought with them. Having overcome them and taken them captives, the Companions of Allah’s Messenger (may peace te upon him) seemed to refrain from having intercourse with captive women because of their husbands being polytheists. Then Allah, Most High, sent down regarding that:
” And women already married, except those whom your right hands possess (iv. 24)” (i. e. they were lawful for them when their ‘Idda period came to an end).
په اسلام کې د غلامانو تجارت: د عرب غلامانو تجارت، په ځانګړې توګه د ښځو او ځوانو هلکانو لپاره، یو لوی بازار و چې عمدتاً د جنسي غلامۍ لپاره و. د اسلامي تاریخ په مختلفو دورو کې، د ښځو د حقوقو او حالت په اړه ګڼې بحثونه موجود دي. د هغو وختونو اسلامي ذهنیت د جنسي تګلارو په اړه ډیرې ځانګړې نظریات درلودل، چې دا نظریات تر یوې کچې د ټولنې د اخلاقو او فرهنګ پراساس و.
ښځي د هغو زمانو په یوه تر ټولو کمزورې قشر کې شاملې وې، چې له حاکمانو څخه تر کوچنیو عسکرانو پورې، د هغوی لپاره تر ټولو اسانه ښکار ګڼل کیدې. د لښکر مشرانو ته تر ټولو ښکلې ښځې ډالۍ کیدې، او په دې توګه، د جنسي تیري او غلامۍ کلتور پراخ شو.
حضرت محمد صلی الله علیه وسلم، چې د اسلامي ټولنې بنسټ ایښودونکی و، د ښځو په لوټلو، تښتولو او بندي کولو په اړه بېلابېل نظریات او عملونه درلودل. سره له دې، هغه خپلو پیروانو ته د دې ازادي ورکړه چې له ښځو سره د خپلې خوښې مطابق چلند وکړي، چې د دې موضوع په اړه تاریخي شواهد مختلفې نکتې وړاندې کوي.
